Transitienetwerk

Hier volgt hoe het Transition Network zelf een transitie-initiatief omschrijft...

 
Wat is een transitie-initiatief (transition town)?

Het begint allemaal als een kleine groep gemotiveerde personen binnen een gemeenschap samenkomt rond een zorg die ze delen: hoe kan onze gemeenschap een antwoord bieden op de uitdagingen, en de kansen, van piekolie en klimaatverandering.

Ze starten met het vormen van een stuurgroep die het model van de transition towns wil toepassen met als bedoeling een aanzienlijk deel van de inwoners van de stad of het dorp te overtuigen om een transitie-initiatief te starten en er mee in te stappen.

Een transitie-initiatief is een gemeenschap - een stad of dorp bijvoorbeeld - die onbevreesd piekolie en klimaatverandering in de ogen ziet en zich deze grote vraag stelt: “hoe kunnen we in alle aspecten van het leven hier de veerkracht van onze eigen gemeenschap verhogen (om de gevolgen van piekolie op te vangen) en onze uitstoot van broeikasgassen drastisch verminderen (om de gevolgen van klimaatverandering te temperen)?”

En dat als het resultaat van een creatief en omvattend proces:
• bewustmakingsactiviteiten organiseren rond piekolie, klimaatverandering en de noodzaak om een door de gemeenschap zelf ondernomen proces in gang te zetten om lokale veerkracht op te bouwen en uitstoot te verminderen
• de handen in elkaar slaan met bestaande groepen binnen de gemeenschap
• bruggen bouwen naar de lokale overheden
• zich verbinden met andere transitie-initiatieven
• groepen vormen rond alle belangrijke aspecten van het leven (voeding, energie, mobiliteit, gezondheid, innerlijk welzijn, economie, …)
• projecten starten die mensen helpen verstaan waarom veerkracht, vermindering van uitstoot en gemeenschappelijk engagement zo belangrijk zijn
• uiteindelijk een lokaal Minder Energie Plan voor een looptijd van 15 tot 20 jaar starten en implementeren

Dit resulteert in een gecoördineerde verscheidenheid aan projecten rondom alle belangrijke aspecten van het leven die erop gericht is de lokale veerkracht en schokbestendigheid die we als gevolg van goedkope olie verloren zijn her op te bouwen, en de koolstofuitstoot van de gemeenschap drastisch te verminderen.
De gemeenschap erkent verder ook twee cruciale punten:
• dat we ontzettend veel creativiteit, vindingrijkheid en aanpassingsvermogen aan de dag gelegd hebben in de tijd dat we steeds meer energie beschikbaar kregen, en dat er geen reden is om niet hetzelfde te doen nu we de energie-afdaling inzetten
• dat als we samen en op tijd plannen en in actie schieten, het er ook naar uitziet dat we een levensstijl kunnen creëren die meer verbonden en voller is, en meer in voeling met onze omgeving dan de mallemolen van de olieverslaving waarin we ons vandaag bevinden.

Tot zover hoe het Transition Network een transitie-initiatief omschrijft.
We zetten nog even een paar accenten op een rijtje ...

"Transitiesteden en -dorpen" is langs de ene kant een heel organisch en flexibel model omdat het vertrekt van het enthousiasme, de creativiteit, de bezorgdheid en het talent die aanwezig zijn binnen een dorp of stad. En omdat het werk maakt van de versterking van de lokale veerkracht. Het verwondert dan ook niet dat de principes van de permacultuur de oorspronkelijke inspiratie vormen.

Langs de andere kant is "transitiesteden en -dorpen" toch ook een weloverdachte methode met een min of meer uitgestippeld traject. Het is immers gegroeid uit de concrete inspiratie en de rijke ervaring van de eerste transitie-initiatieven (vooral Totnes), waar ook niet over één nacht ijs is gegaan. Zie de "Basishandleiding transitie-initiatieven" onder "tekstmateriaal".

"Transitiesteden en -dorpen" kunnen erkenning/registratie krijgen via hetTransition Network dat in Engeland is opgericht om - gezien het grote aantal initiatieven ondertussen - een beetje te waken over de oorspronkelijke inspiratie.

"Transitiesteden en -dorpen" is een door-en-door lokaal model vanuit de inwoners zelf, die samen werk willen maken van een veerkrachtiger en aantrekkelijker toekomst; en dat is een toekomst waarin mensen, groepen en bewegingen van heel diverse pluimage elkaars bondgenoten worden in dit proces.

Als er iets is dat "transitiesteden en -dorpen" ook ten voeten uit typeert, is het dat het vooral een 'wij'-verhaal is dat op de eerste plaats opbouwend werkt. Een verhaal waarin gemeenschaps(her)opbouw de belangrijkste en zinnigste investering vormt in een tijd waarin veel meer op de helling staat dan we meestal vermoeden: ons klimaat, onze economie, ons geldsysteem, onze energievoorziening en ons sociaal vangnet.

"Transitiesteden en -dorpen" begint met een kleine stuurgroep van mensen uit hetzelfde dorp of dezelfde stad, die zich bewust zijn van de ernst van de uitdagingen van piekolie en klimaatverandering, maar die hoopvol vooruitkijken omdat ze een andere toekomst zien die hen uitnodigt, en waarrond ze nog meer mensen uit hun dorp of stad willen samenbrengen.

De officiële start van een "transitiestad" of "transitiedorp" gebeurt op het moment dat er een voldoende brede lokale groep zich kan engageren om de weg in te slaan naar een toekomst met veel meer lokale veerkracht en met flink minder energieverbruik (een zelf en samen op te stellen Minder Energie Plan).